Land Rover Freelander 2 TD4 HSE

edert de overname door Ford werkt Land Rover hard aan de opfrissing van zijn gamma. Na de Discovery is het nu de beurt aan de Freelander. Het vorige model viel met zijn plastic opzetstukken en zijn “soft”-imago niet erg in de smaak. Jarenlang was het een beetje het kneusje van de familie en hij werd door de puristen niet serieus genomen. Enkel de laatste versie kon in onze contreien wat meer succes oogsten. Met de nieuwe versie lijkt daar verandering in te komen want hij werd dadelijk verkozen tot 4X4 van het jaar. Land Rover positioneert de Freelander als rivaal van de BMW X3. Of hij die concurrentie aankan, zoeken we uit in deze test.

Koetswerk

Van bij de eerste blik komt de nieuwe koets van de Freelander sympathiek over. Ondanks dat hij vrij groot is maken de stijl en de juiste verhoudingen van hem een aangename verschijning. Hij oogt massief zonder het gevoel te hebben om een “blok metaal” voor je te zien staan. Het lijnenspel zorgt voor de nodige elegantie maar echt frivool kan je hem zeker niet noemen. Hij heeft de looks van de Range, het stoere van de Discovery maar ook net dat tikkeltje verfijning dat ervoor zorgt dat hij zelfs de meest kritische vrouwen zou kunnen verleiden. Met zijn 4,5 meter lengte, 1,9 meter breedte en 1,8 meter hoogte is hij behoorlijk groot. En toch blijft het nog net binnen de grenzen. Want tegenover zijn voorganger is hij slechts 5 centimeter gegroeid. Het uitwendig geplaatste reserve-wiel werd immers overboord gegooid en de gewonnen ruimte kwam helemaal aan de binnenruimte ten goede. In ieder geval is hij tegenover zijn voorganger een categorie hoger geklommen.

Interieur

Binnenin heeft Land Rover de registers opengetrokken. Daar waar zijn voorganger, zeker op dit vlak, tekort schoot, werd er nu gezorgd voor een goede materiaalkeuze. Het geheel steekt goed in elkaar hoewel dat sommige kunststofdelen er niet echt vertrouwenwekkend uitzien. De omranding van de centrale luidspreker ziet er niet echt stevig uit, net als de paneeltjes die de deurgreep omgorden. Maar ik moet toegeven dat er tijdens de hele test nog geen rammeltje te bekennen viel. Zitten doe je goed. Je zit vrij hoog en mede door het laag geplaatste dashboard krijg je een beetje het gevoel alsof je op een troon zit. De bedieningen zitten binnen handbereik en ook wat betreft ergonomie zit het snor. De door ons geteste HSE versie heeft een erg uitgebreide uitrustingslijst en dus een groot aantal bedieningknoppen. Aanvankelijk lijkt alles wat onoverzichtelijk, maar al snel vind je je weg en blijkt alles te zitten waar het hoort. De achterpassagiers zitten wat hoger als vooraan en krijgen daardoor meer zicht over de rijbaan. Tijdens een stevige 4X4-rit mogen zij dus ook meegenieten zonder dat ze hun nek te fel moeten uitrekken. Aan been-, schouder- en hoofdruimte is er nergens gebrek. Door de ruime ramen valt heelwat licht in de binnenruimte en met de optionele glazen daken voor en achter wordt het gevoel van ruimte nog versterkt. In de ruimbemeten koffer kan je heelwat boodschappen kwijt. De audio-installatie is behoorlijk. Ondanks dat Land Rover te rade ging bij specialist Alpine gaf dit niet het resultaat dat je van een topmerk kan verachten. Ligt het aan de materiaalkeuze van de bekleding of aan de plaatsing van de speakers maar je krijgt niet die concertzaal-belevenis waarmee we de laatste tijd door grote merken verwend werden. Ondanks alle inspanningen hinkt de Freelander toch nog wat achterop bij de X3, zij het weinig. Binnenin mist hij toch net dat tikkeltje uitstraling dat je bij BMW wel vindt.

Motor/Prestaties

De motorisatie van de Freelander blijft beperkt tot twee motoren. Er is keuze tussen een 233 pk en 317 Nm sterke V6 van Volvo-origine en de door ons geteste en hier te lande populairdere 2,2 liter diesel die Ford samen met PSA ontwikkelde. Een vroegere test met de 407 leerde ons dat dit een erg aangename motor is. En ook in de Freelander ontgoochelt hij niet. Met zijn 163 pk loopt hij natuurlijk niet over van het vermogen, maar dankzij het ruime koppel van 400 Nm komt de Freelander vlot vooruit. Een acceleratie van 12,3 sec van 0 tot 100 is misschien geen toptijd, maar wel vlot genoeg voor zulk een grote auto. Beter is het met de soepelheid gesteld. Van 50 naar 90 in vierde duurt slechts 4,8 seconden in 4de versnelling. Zelfs in de lange 6de versnelling, de motor draait dan amper hoger als traagloop, doet hij deze proef zonder morren. Om maar te zeggen dat je nooit om vermogen verlegen hoeft te zitten. Enkel op traagloop en tijdens forse acceleraties hoor je dat het een diesel is. Voor de rest draait hij rustig en onverstoorbaar in het vooronder. Land Rover heeft ook hier een grote stap vooruit gezet. In vergelijking met zijn grootste concurrent doet de Freelander het hier erg goed. De kleine 2-liter uit de BMW is hier duidelijk de mindere. Hij mist de vlotheid en de bereidwilligheid van de PSA-krachtbron. En tegelijkertijd begin je ook al te dromen van de uitstekende 2.7 PSA-krachtbron, maar dat zal misschien tevergeefs zijn.

Verbruik

Al die arbeid wil natuurlijk vergoed worden. Gemiddeld liepen er 10,5 liters diesel door de leidingen. Met de cruise control op 120 km/u ligt het verbruik op 8,6 liter. Erg mooi voor wat toch niet een toonbeeld van aërodynamica is. Tijdens een stevige 4X4 op het crossterrein van Valkenswaard joegen we 26 liter door de injectoren. Maar daar heeft hij dan ook keihard moeten werken. Maar al bij al is het verbruik erg redelijk. Spaarzaam rijden kan je met 2 ton en een vierkante kast natuurlijk nooit. De zwaarte van de brandstofrekening zal dus voornamelijk van de gevolgde weg en de gevoeligheid van de rechtervoet afhangen.

Rijgedrag

De Freelander rijdt als op rails. Daar heeft de tegenover het vorige model sterk verhoogde stijfheid een groot aandeel in. Land Rover claimt zelfs een stijfheid die dubbel zo hoog is als die van de de Range uit eigen huis. Alleszins heb je nergens meer dat slappe gevoel van de vorige Freelander. Hij blijft mooi vlak en het door het precieze stuur aangegeven traject wordt perfect gevolgd. Enkel bij brutale bewegingen aan lage snelheid wordt de elektronica wat overmeesterd en durft de koets wat overhellen. Maar dan doe je dingen die niet in het boekje van een bewust chauffeur staan en die oefeningen hou je dus best off-road of op verkeersvrije plaatsen. Op het off-road of beter gezegd crossparcours speelt de Land Rover zijn 4X4-kwaliteiten uit. Ondanks dat hij geen lage gearing bezit, komt de Freelander erg ver. Pas op een erg steile heuvel in 30 cm blubber gaf hij het op. Probleempje was wel dat het antislipsysteem op dat moment de motor afwurgde, maar dat was dus mijn fout want uiteraard kan je dat uitschakelen. Verder heeft Land Rover een Terrain Response System ingebouwd. Door middel van een draaiknop op de middenconsole kan je anticiperen op verscheidene ondergronden. Hierbij worden aan de bodemgesteldheid aangepaste instellingen van het antislipsysteem en de differentiëlen ingesteld. Zo heb je naast de normale afstelling de keuze tussen gladde ondergrond, mul zand en rotsige bodem. En verschillen zijn er. Bij het nemen van eenzelfde bocht met de instelling op “glad” belandde ik pardoes in de diepe zandbak naast de rallycrossbaan van het Eurocircuit... waar ik zonder problemen uitgeraakte met de instelling op “mul zand”. In ieder geval heeft Land Rover uitgebreid en goed testwerk verricht en geeft de ophanging op alle vlakken voldoening. Hiermee nemen zij zonder problemen een plaatsje in bij de top. Nog een kleine anekdote. Naast het Eurocircuit ligt een grote parking met grasbedekking. ‘s Morgens vroeg op het natte gras deed ik er een acceleratietest. Tijdens de test naderhand bleek dat de Freelander op het natte gras van 0 tot 60 km/u slecht 5 tienden diende toe te geven tegenover de test op het droge. Wat de doeltreffendheid van het systeem nog maar eens in de kijker zet. Jammer dat net toen onze fotoapparatuur de geest gaf. Want het was wel degelijk erg spectaculair. In vergelijking met de BMW worden de punten gedeeld. Daar waar op de gewone weg de X3 wat meer dynamiek toont, wordt hij op het terrein met lengten voorbijgestoken door de Freelander.

Comfort

Eens op weg is de Freelander een aangename reisgenoot. Door de hoge rijpositie, de overzichtelijke kas en het vele licht heb je een goed overzicht. De ophanging is een toonbeeld van efficiëntie. Zonder uit de topklasse van SUV’s te komen, trakteert de Freelander ons toch op een erg comfortabele rit. Bij de eerste voorzichtig genomen verkeersremmer krijg je spontaan het gevoel van “dit is goed”. Bij de volgende en iets vlotter genomen bult merkte mijn passagier op dat hij die wel erg goed wegstak. De herinnering aan een middenklasse 4X4 die hard en oncomfortabel is wordt hier duidelijk weggeveegd.

Veiligheid

Qua veiligheid scoort de Freelander 5 sterren op de NCAP-testen. Hiermee kroont hij zich tot de beste van zijn categorie. Ook de bescherming van kinderen scoort met 4 sterren erg hoog. Zeven airbags (twee lange gordijnairbags, twee voorairbags, twee zijdelingse airbags en een voor de knieën van de bestuurder) zorgen ervoor dat je goed ingepakt wordt, wanneer het toch eens mocht misgaan. Elektronic Traction Control (ETC), Electronic Brakeforce Distribution (EBD), Emergency Brake Assist (EBA), Corner Brake Control (CBC) en Dynamic Stability Control (DSC) zorgen ervoor dat je de wagen beter onder controle houdt. Maar ondanks alle hulp is het nog altijd de chauffeur is die niet over zijn eigen limieten mag gaan.

Uitrusting/Prijs

Budgetmatig start de Freelander op €31.200. Hiervoor heb je echter al een behoorlijk uitgeruste wagen. Onze HSE testversie is het summum van het gamma. Het eerder al geroemde Terrain Response System, Hill Descent Control, GRC die het starten op hellingen tot kinderspel herleidt, rolstabiliteitscontrole en dynamische stabiliteitscontrole zorgen ervoor dat rijden zowel comfortabel, makkelijk als veilig is. Een volautomatische airco met gescheiden zones en vochtigheidsmeting, stereo met i-pod of mp3-connectie, navigatie met touchscreen en een erg luxueuze aankleding zorgen ervoor dat het aangenaam toeven is. Samen met het geboden rijcomfort mag je dit met de hand op het hart een luxueuze wagen noemen in alle betekenissen van het woord. Voor een kostenplaatje van intussen bijna € 50.000 mag dat ook wel. Tegenover de concurrentie is die prijs echter zeer verdedigbaar. Je kunt het geen koopje noemen, maar je krijgt er een hele hoop auto voor.

De Freelander 2 is, verassend genoeg, een erg fijne wagen. Hij is comfortabel, heeft een prima wegligging en is goed afgewerkt. Ook de aangename motor maakt dat hij zijn voorganger makkelijk laat vergeten. Het zal nog wel enige tijd duren vooraleer hij het imago van de X3 heeft maar uitstraling heeft hij nu al. En op het terrein heeft hij tegenover de concurrentie zelfs een serieuze stap voor. Al bij al een auto die zeker de nodige aandacht verdient.

Conclusie

Samenvatting

Frisse lijn Terreincapaciteiten Soepele motor Veiligheidsuitrusting Afwerkingshiaten Prijs

Land Rover Freelander 2 TD4 Motor: 2.2 TD4 16v - 160 pk / 400 Nm 0-100 km/u: 12,3 s Topsnelheid: 181 km/u Gemiddeld verbruik: 10,5 l/100 km Prijs vanaf: € 31.200 Prijs testwagen: € 49.550