Jaguar XF SV8

aar staat hij dan, groot en machtig, 420 pk sterk en een prachtige lijn. Volgens de Britse pers zou dit de eerste en echte BMW-killer zijn. Dit is de Jag waar iedereen op zit te wachten. Een Jaguar is altijd al een fijne auto geweest, maar het sportieve tenue dat Jaguar vroeger zo graag droeg, was met de jaren tot een luxekleed verworden. De S oogt erg retro, maar buiten prima prestaties koestert hij toch geen echte sportieve ambities. De XF tekent echter resoluut voor de toekomst, hoewel de grille en de koplampen nog steeds even naar vroegere tijden blikken. Sommigen vinden dit misschien erg geslaagd, maar ik hoop toch dat bij de eerste facelift de snoet van het prototype zijn intrede doet.

Over het uiterlijk en het innerlijk van de XF hebben we het al uitgebreid gehad tijdens de test van de diesel. Dat hij mooi is staat buiten kijf. En rijden doet hij als de besten. De afwerking is top en eigenlijk is er weinig op aan te merken. Het instrumentenbord, de centrale console met de daaruit opwellende gearselector, kortom dit is af. Behalve dat onze achterpassagier jaloers was op de blauwe verlichting van de armsteun op de voorzetels. En de coupélijn maakt dat de instap achteraan vrij moeilijk is en de hoofdruimte eerder beperkt.

Maar genoeg gezeverd, we zijn hier om kennis te maken en vooral te rijden, met de SV8. Een 4.2 met compressor, 420 pk en 560 Nm koppel. Het uiterlijk kreeg enkele aanpassingen mee. Om al dat vermogen naar het asfalt te kunnen versluizen, liggen er op de grote 20 duimsvelgen imposante 285/30 banden. Daarachter verschuilen zich enorm grote remschijven, die de bijna twee ton van de XF veilig tot stilstand moeten kunnen brengen. De kieuwen achter de voorwielen lijken bij de SV8 nog meer tot hun recht te komen. En het plaatje past. De XF SV8 straalt atletische kracht uit en op parkings trek je gegarandeerd de aandacht. En als je dan zelfs een horde jongeren rond de auto ziet draaien, dan heb je wel begrepen dat de XF erg knap getekend is.

0 tot 100 km/u in 5,4 seconden

Ja, ik weet het, het wordt tijd om te rijden. Als basis werd het uitstekende platform en de mechaniek van de XKR gebruikt. Dat is dus al veelbelovend. De elektronische CATS-ophanging moet voor een nog beter weggedrag zorgen. Het ESP werd voorzien van een Track-stand, die voor extra plezier zou moeten zorgen. Concreet verandert deze stand de schakelsnelheid van de automaat, maar beïnvloed ook de reacties van de motor en laat het ESP wat later ingrijpen. Wat kunnen we dus nog meer vragen.

Van bij de eerste meters voel je de kracht van de geblazen V8. Hij klimt gezwind in de toeren, terwijl je hem haast niet hoort lopen. De automaat schakelt erg zacht en de auto loopt als op wolkjes…met hier en daar een bultje. Het comfort is eerder op Duitse leest geschoeid maar dat hoeft helemaal geen nadeel te zijn. De eerste acceleraties duwen je wat dieper in de lederen zetels, terwijl de V8 zijn schitterende stem duidelijk, maar beschaafd naar boven laat komen. En al gauw krijg je er plezier in om het gaspedaal wat dieper te duwen. De diepe roffel heeft geen last van een zingende compressor terwijl de 6-bak steeds op het juiste moment weet te schakelen. De XF mag dan al 100 kg zwaarder zijn als de XKR, met 5,4 seconden van 0 tot 100 en een elektronisch begrensde top van 250 km/u (265 op de teller) hoor je ons niet klagen. Maar het is vooral de wijze waarop de XF deze cijfers weet voor te leggen. De erg lineaire motor stuwt de zware koets zonder problemen vooruit en op geen enkel moment voel je het idee opkomen, dat je vermogen tekort komt. Van 0 tot 200 km/u optrekken voelt net zo makkelijk aan als een spurtje van 0 tot 100 in een sportieve hatchback. En de motor geeft niet af tot je met een kleine 240 km/u op de teller onderweg bent. En dat alles met het nodige comfort en zonder dat aerodynamische geluiden de pret komen verstoren. Zelfs bij 200 km/u kan je nog naar muziek uit de schitterende Bowers en Wilkins-installatie luisteren en een rustig gesprek voeren. De zetels zitten goed en filteren de oneffenheden mooi weg. Aanvankelijk stelden we ons, door de brede banden, wat vragen over de rechtuitstabiliteit, maar ook aan hoge snelheid ligt de XF stabiel en majestueus op de weg. Indrukwekkend. Ook de automatische bak is van het beste wat er te verkrijgen valt. Hij schakelt zacht, snel en erg goed overdacht. In de Track-mode schakelt hij nog wat sneller, maar ook iets droger en de winst die je maakt is zo beperkt, dat onze persoonlijke voorkeur eerder naar de gewone modus overhelt. Dan gebruiken we liever de paddles achter het stuur. Al was het maar omdat terugschakelen met een lichte dot tussengas begeleid wordt.

Nadat we de autosnelweg verlaten hebben komen we op de bochtige Ardeense wegen terecht. En al gauw weten we ook hier de Jag te appreciëren. De brede sloffen bijten zich vast in het asfalt en de XF rijdt als op rails. Het weggedrag is erg neutraal en een occasioneel zijstapje van de achterkant wordt snel door de elektronica tot de orde geroepen. Het stuur is licht, maar communicatief en de vooras volgt zonder verwijl de ingeslagen weg. Perfect gewoon. Maar toch worden we hier geconfronteerd met een eerste minpuntje. De zetels bieden maar net genoeg zijsteun. Als het er echt stevig tegenaan gaat, krijg je gauw de neiging om met de knieën steun te gaan zoeken. Maar ik moet toegeven dat je dan al erg snel en eigenlijk behoorlijk illegaal, op weg bent.

Geen circuitmonster

Met allerhande krachtige achterwielaandrijvers in gedachten zouden we op onze handlingtrack nu eens echt kunnen zien hoe sportief deze XF wel geworden is. De morgen voor onze test waren we er nog op weg met een 911 GT3 en dat viel helaas in het nadeel van de XF uit. Eigenlijk droomden we een beetje van lange powerslides met rokende banden, maar dat laat de Jag jammer genoeg niet toe. Zoals reeds gezegd kan je het ESP niet helemaal uitschakelen en laat de Track-modus een beperkte vrijheid toe. Maar boven de 100 per uur is daar niet veel van te merken. Stevig door de bocht gaan en dan de achteras op vermogen wegduwen, wordt dadelijk letterlijk afgeremd en resulteert in licht onderstuur. Het is even zoeken om de auto juist te balanceren, zodat je met gas wegnemen wat overstuur creëert. Wanneer je de auto tracht te forceren en bruut met hem begint te gooien knijpt hij gewoon de remmen dicht en haalt hij er volledig de snelheid uit… En dat is ergens maar goed ook. Een Jaguar is nu eenmaal niet gemaakt om te gooien en te smijten, maar wel om op zijn inzittenden comfortabel, snel en luxueus te vervoeren. Toch vonden we het jammer dat de elektronica niet een tikkeltje vrijer kon gelaten worden. Het is natuurlijk logisch dat het overgrote gedeelte van de XF-rijders raar of zelden de neiging zullen hebben om even “dwars” te gaan. Maar als je als BMW-killer door leven wil gaan of eventuele klanten wil laten overlopen, dan moet je toch ook diezelfde zienswijze aanhangen en daar komt de Jag wat te kort. De remmen zijn volledig op hun taak berekend en ook na meerdere 0-100-0 sessies geven ze nog steeds een erg goede indruk. Het pedaal gaat wel wat dieper en bij stilstand stijgt er wat rook op, maar hij blijft erg goed remmen.

Potente kilometervreter

De Jaguar XF SV8 is een fantastische rijmachine. Het is een echte rijdersauto geworden die zijn inzittenden werkelijk op en top verwend. De 420 paarden zorgen voor fantastische prestaties en zowel de transmissie als het onderstel zijn op niveau. Enkel in extreme rijomstandigheden volgt hij zijn Beierse concurrenten niet. Hier volgt Jaguar een meer behoudende en veilige koers en vindt hij zich meer in de Mercedes of Audi-filosofie terug. En dat is voor een auto van 420 pk wat jammer. Wij hadden verwacht, of eerder gehoopt, om onder een “gewone” carrosserie een echt sportwagenhart te vinden. Het gevoel van “dat had je niet verwacht hé”, dat we bij de M5 hadden, borrelt niet dadelijk in ons hoofd op. Maar tegelijk stel ik me de vraag of dat wel moet. Voor bruut rijplezier bestaan er immers alternatieven. Dus vergeten we even de M5 en beantwoorden de vraag of de XF SV8 tegen de BMW 550i opkan met een redelijke ja. De Jag is en blijft een schitterende wagen en moesten we ooit een XF kunnen aanschaffen, dan weten we uit ondervinding dat we voor de fun, ons beter een Caterham of zo kunnen aanschaften, of een Westfield Megabusa…of een Elise…of…

Prestaties Nieuwe designrichting Subliem interieurontwerp Groot koffervolume Uitgebreide standaarduitrusting Prijs ESP niet uitschakelbaar Nauwe kofferopening

Jaguar XF SV8 Motor: 4.2 V8 - 420 pk / 560 Nm 0-100 km/u: 5,4 s Topsnelheid: 250 km/u Gemiddeld verbruik: 14,3 l/100 km Prijs vanaf: € 83.400 Prijs testwagen: € 91.335