Mini Cooper

en mooie dag die eerste dag van maart, en een knalrode Mini stond ter onze beschikking. Het is de Cooper-versie die we hier aan de tand voelen, omdat die toch beter het sportieve karakter van dit wagentje benadrukt, en het is toch deze naam die het vorig model zo bekend maakte.

Koetswerk

In de Cooper-uitvoering heeft men de keuze tussen een wit of een zwart dak, onafhankelijk van de koetswerkkleur. Zo ziet de Mini er agressiever uit. Ook de buitenspiegels zijn van deze kleur voorzien. Wij kregen hem in het 'Chili red' voorgeschoteld, een kleur die de vurigheid van de wagen benadrukt, maar de Mini voelt zich evengoed in zilver, groen, blauw, geel of zwart. Dan hebben we meteen ook alle beschikbare kleuren vernoemd. Andere uiterlijke verschillen ten opzichte van de Mini One zijn de mistlichten vooraan, de 5-spaaksvelgen en de uitlaat. De afwerking is onberispelijk en de koets ziet er mooi uit. Natuurlijk is hij ook groter dan het vorige model, zo bedraagt de lengte nu een dikke 3,6 meter en de breedte een kleine 1,7 meter: de afmetingen van een doorsnee stadswagen.

Interieur

Dit was volgens ons toch wel het pijnpunt van deze Mini. Het oogt allemaal wel heel modern, maar de afwerking laat toch te wensen over. De materiaalkeuze is heel ongelukkig: de inzetstukken in het dashboard en de deuren, en ook de handgrepen in de deuren zijn van een minderwaardige plasticsoort. Het lijkt wel of men hier een speelgoedfabriek heeft gecontacteerd om deze onderdelen te leveren. De zetels zitten trouwens ook niet optimaal. Ze zijn wel goed instelbaar, maar toch konden wij geen ideale rijhouding vinden. De Mini is ook niet gemaakt om lange afstanden met meer dan 2 personen af te leggen. Achterin is hij eerder krap, maar dat is eerder normaal voor dit type auto. Wat dan wel weer spijtig is, en dat is ons volgende puntje van kritiek, is de vormgeving en afwerking van de achterste zitplaatsen: 2 kuipjes waar men een lap leer heeft overgelegd, althans zo oogt het. De snelheidsmeter staat eerder vervelend opgesteld: centraal op het dashboard. Dit was bij de oude Mini ook al zo, dus twijfelen we eraan of we dit wel een echt minpunt kunnen noemen. Genoeg minpuntjes, de geluidsisolatie is optimaal en wind en rolgeluiden worden prima uit het interieur geweerd, zodat men optimaal kan genieten van de uitstekende geluidsinstallatie.

Comfort

De vering staat tamelijk hard afgesteld om het kartgevoel nog te vergroten, maar dit wordt nooit storend en brengt het comfort van bestuurder en passagier niet in gedrang. De automatische airco doet prima zijn werk en is een van de beste airco's die we tot hiertoe getest hebben.

Veiligheid

Zowel qua actieve als passieve veiligheid stelt de Mini niet teleur. Als klein autootje heeft hij alles aan boord van een grote: ABS met een noodremhulp, automatische stabiliteits- en tractiecontrole (ASC+T) en dynamische stabiliteitscontrole (DSC III), evenals een automatische bandenspanningcontrole. Dit wat de actieve veiligheid betreft. Een aantal van deze snufjes staan natuurlijk wel op de optielijst. Passief houden 6 airbags een oogje in het zeil: frontale en zijdelingse airbags voor bestuurder en passagier, optioneel gecombineerd met gordijnairbags die zich uitstrekken over de voor- en achterzetels.

Motor/Prestaties

Door de tamelijk kubusvorm van de Cooper lijkt het alsof de auto niet zo snel is als de gegevens op papier doen uitschijnen, het snelheidsgevoel blijft dus een beetje achterwege. Maar als je dan voor een rood licht staat en als dan 9,2 seconden nadat het licht op groen is gesprongen de snelheidsmeter reeds 100 km/u aangeeft, blijkt dat de andere auto's nog maar een stip in de achteruitkijkspiegel zijn, weet je dat de cijfers kloppen. De Mini is klein, vinnig en snel. Je moet de auto wel boven de 3000 toeren houden, want pas dan begint de Mini door te trekken. Dit blijkt ook uit de 115 paarden die pas bij 6000 tr/min vrijkomen en het maximum koppel van 149 Nm dat beschikbaar is bij 4500 tr/min. 115 pk is op het eerste zicht niet zoveel, maar het wagentje weegt amper 1165 kg, zodat die prestaties meteen verklaard zijn. De theoretische topsnelheid ligt op 200 km/u maar die hebben we in de praktijk niet kunnen uittesten. Maar boven de 120 km/u in 5de kruipt de naald toch maar moeizaam hoger. De sound van de motor tenslotte is sportief, de kleine viercilinder zoemt zacht in vrijloop, maar klimt zacht brullend in de toeren. Hij klinkt tegelijkertijd sympathiek en dynamisch, gewoonweg zalig voor dit wagentje.

Verbruik

Misschien naast het interieur toch wel het 2de pijnpunt van deze Cooper. BMW geeft een cijfer mee van een gemiddeld verbruik van 6,8 liter/100 km maar dit is toch wel fel onderschat. Onze boordcomputer wees op een verbruik van 10,4 liter, toegegeven, bij een sportieve rijstijl, maar dat is tenslotte waar deze Cooper toch voor gemaakt is. Wie zijn rechtervoet beter in bedwang kan houden zal het verbruik wel kunnen beperken tot een 9 liter, maar minder zeker niet.

Rijgedrag

Zoals eerder al een paar keer vermeld is deze Cooper tamelijk sportief en dus hard afgeveerd. Het zwaartepunt ligt laag en het wagentje kleeft aan de weg. Een enkele keer merkten we wel dat de achterkant precies niet zijn volle contact met de weg bleef behouden wanneer er een oneffenheid in de weg in het midden van een bocht was. Springerig met andere woorden, maar dit kan ook slechts een impressie geweest zijn. De rechtuitstabiliteit is goed en zelfs tegen 170 km/u geeft de wagen geen kick en ligt hij stabiel op de weg. Remmen doet deze Cooper ook als de beste, bij een noodstop staan we in een mum van tijd stil, hierbij geholpen door het ABS en het EBD (electronic brakeforce distribution). Dit systeem houdt rekening met de gewichtsverdeling binnenin de auto terwijl het remmen in een bocht bewaakt wordt door het CBC (cornering brake control).

Uitrusting/Prijs

Voor 16.900 € wisselt deze Cooper van eigenaar. Standaard krijg je het volgende mee: ABS, frontale airbags, radio-cd, lichtmetalen velgen, in de hoogte regelbare voorzetels, een sportophanging, mistlichten vooraan en verwarmde en elektrisch regelbare buitenspiegels. Het witte of zwarte dak dat de Cooper-versie zo kenmerkt krijg je er natuurlijk ook bij. De belangrijkste opties zijn airco (950 €), leder (1.290 €) een boordcomputer (160 €), sportzetels (280 €), gordijnairbags (320 €) en ASC-T (160 €). Met een paar opties erbij loopt de prijs dus algauw op tot ongeveer 20.500 € voor onze testwagen. Een schappelijke prijs voor deze wagen, zeker met al deze opties want het is tenslotte een BMW waarmee je op de baan bent.

Conclusie

In samenwerking met

Hoge X-factor Prestaties Materiaalkeuze in interieur

Peter Beckers b.v.b.a. Meeënweg 88 B-3600 Genk BELGIUM Tel : (0032) 089 / 32.24.80 Fax : (0032) 089 / 35.51.89 info@beckers.net.bmw.be