Sniper I

otus Super Seven Replica’s bestaan er in overvloed. Je hebt ze zowat in alle maten en gewichten. Je hebt the real stuff, de Lotus Super Seven, waarvan de productie jaren geleden gestopt is, je hebt enkele merken die hun replica als bouwpakket afleveren (Martin, Westfield…) en je hebt er die de mythische voorouder reeds ontgroeid zijn (Caterham, Donkervoort). Je hebt er ook die al jaar en dag oldtimer zijn én die iedere dag nieuw van de band rollen. Het concept daarentegen is zowat altijd hetzelfde: de looks van de Super Seven met motoren uit de grootserie van onder andere Ford, Opel, Rover of Audi.

Moet je eigenlijk wel zo ver over zee trekken of bij onze Noorderburen gaan shoppen om je keuze te maken? Wij werden gecontacteerd door John Sterkendries, de ambitieuze ondernemer die zo graag zijn eigen creatie, de Sniper I, op straat ziet rijden. Of wij misschien een testrit en een fotoshoot konden doen voor onze website? Geen probleem! De volgende dag stonden wij dan ook te trappelen van nieuwsgierigheid om de sleutels van zijn knalgele Sniper in ontvangst te nemen.

Spartaans

Het interieur is no-nonsense. Twee kuipzetels, een minuscuul stuurtje, een blinkende pedalenset en een leuk pookje, met het logo van de Sniper. Instappen met de kap open is kinderspel. Twee benen gelijk naar binnen en jezelf tot net boven de grond laten zakken. Met de kap toe op hebben we helaas, of gelukkig, niet geprobeerd, maar daar zal alleszins meer lenigheid of ervaring voor nodig zijn. Eens je zit, valt alles ergonomisch op zijn plaats. Het pookje priemt net boven de transmissietunnel uit en laat zich met een stevige hand superdirect leiden. Dat geldt overigens ook voor de pedalen, die naar huidige normen extreem zwaar te bedienen zijn. Storend wordt het echter nooit, integendeel. Het helpt je er alleen aan denken dat je hier zelf de volledige controle hebt.

De deuren zijn gemaakt uit sonnenland stof met ramen van siliconenglas en vermijden dat rijwind in het interieur doordringt, maar eigen aan het concept hinderen ze het zicht sterk. Zo word je op onbekend terrein verplicht om linkse bochten bijna met je hoofd op de schoot van je passagier nemen. Gelukkig zijn er de windafwijzers die hinderlijke turbulenties uit het interieur houden als we bij mooi weer de deuren thuis laten of in de koffer opbergen. Bovendien verhoogt het rijden zonder deuren de rijsensatie sterk. Een uitstekend zicht naar voren heb je anders wel. De eindeloze motorkap, met de uitstulping voor de luchttoevoer, en de twee vrijstaande wielen zorgen voor een unieke rijbelevenis.

Scheurijzer op wielen

Dit is een echte rijdersauto! En dat bewijst Sterkendries ook onmiddellijk. Na amper 500 meter van zijn inleidende testritje volgt het eerste bochtje, 180 graden rechtsomkeer, dat lekker driftend genomen wordt. Ook valt op dat deze wagen niet zozeer een spurtbom is, maar eerder van bochtjes houdt. Na zelf anderhalf uur achter het stuur gezeten te hebben vroeg ik terloops naar de geschatte acceleratietijd tot 100 km per uur. Ik kreeg prompt een GSM met chronometer in mijn handen geduwd en klokte met twee volwassenen aan boord af op 8,4 seconden. Ok, geen indrukwekkende waarde, maar wel had ik de indruk dat de wagen onder andere omstandigheden een stuk sneller was. Zo was de motor al behoorlijk warmgelopen en leverde hij precies niet het volledige vermogen. ‘s Avonds na de fotoshoot, toen het al flink wat afgekoeld was, leek hij in elk geval een heel stuk spontaner te reageren op je rechtervoet. Belangrijk is ook dat je minstens drie keer moet schakelen eer je de 100 per uur aantikt. Dat is niet onaangenaam met het korte pookje, maar zorgt wel voor behoorlijk wat tijdverlies. Tractieproblemen op een rechte en droge baan zijn echter onbestaande. Doldraaiende en rokende achterwielen lukt ook niet als je de koppeling bruusk laat schieten. Klanten kunnen optioneel wel voor meer vermogen kiezen, waarbij ook de versnellingsbak en de ophanging kan worden aangepast.

Listig of goedmoedig?

Zoals we al aanhaalden: bij dit soort wagen is het bochtgedrag eigenlijk veel belangrijker dan het pure vermogen. Voor stoplichtsprintjes kan je je nog altijd een Amerikaan kopen. Het terrein van deze Belg zijn de bochtige secundaire wegen, waar je best niet al te veel volk tegenkomt. Iedere bocht is een plezier met deze kart! In korte bochtjes kan je makkelijk wat overstuur uitlokken, lange bochtjes verteert hij iets nerveuzer, zeker op hobbelige baan. Wat er ook van zij, de limiet is betrekkelijk makkelijk maar ook ver te vinden. Snedig tot op de limiet, overstuur als je daar over gaat. Onderstuur? Excuseer meneer, nooit van gehoord!

Besluit van dit testritje, hij is misschien niet de snelste of de efficiëntste in zijn soort, maar so what? Wurm jezelf in dit gele monster en je voelt je als een dolgelukkige kleuter die voor het eerst in de botsauto’s mag. Niet perse de spectaculairste attractie, maar wat een FUN!

En wat mag dit speelgoed kosten? Een 45.000 Euro. Daarvoor heb je een exclusieve wagen van eigen bodem, mét in de toekomst garantie en onderhoud bij je Ford dealer: motor, versnellingsbak en stuurhuis komen alvast uit het Ford-magazijn.

Meer info vind je op www.sniperfactory.cc