Volvo C70 T5

et design van hedendaagse Volvo’s heeft niets meer te maken met het koekendoosmodel van vroeger. Met de C70 brengen ze een cabrio uit die zich ook als coupé zou manifesteren. Wij kregen hem met de gekende T5 in het vooronder en zo zou hij zich voor niemand hoeven te schamen.

Koetswerk

Volvo besloot om hun wagens dezelfde familietrekjes te geven. Vooraan lijken ze dan ook als twee druppels water op elkaar. Het is pas als je ze naast elkaar zet dat je de verschillen ziet. En daar ben ik persoonlijk helemaal niet rouwig om. De C70 wordt gebouwd op hetzelfde platform als de S40 maar groeide in zowat alle richtingen, behalve de hoogte. Toch hij heeft zijn eigen karakter. De brede neus met de sterke V-lijn geeft een stoere indruk zonder agressief te zijn. Mede door de gespannen daklijn en de omhooglopende zijlijn oogt hij mooi gestrekt. Ook typisch Volvo zijn de achterlichten die de vorm van de geprononceerde schouders verderzetten en de kofferbak mooi omgorden. Een uitlaat aan iedere kant werken het geheel af terwijl het GPS-vinnetje op de koffer, zelfs voor een vrolijke noot zorgt. Onze testwagen was uitgerust met de knappe 17-duims Mirzam-velgen met daarop brede 235/40 Pirelli’s. Het dak is een hoofdstukje op zich waard. Vanuit de vooruit loopt het dak in één vloeiende trek over naar de C-zuil. Enkel de naden verraden dat het geheel straks, mooi opgevouwen, in dertig seconden in de koffer past. De achterruit is van het volwassen type en schuift onder een bescherming boven het dakgedeelte in de koffer. In ieder geval is het een bewonderenswaardig stukje techniek en sta je versteld van het aantal handelingen die uitgevoerd worden bij de activatie van de bedieningsknoppen. Als je wil gezien worden moet je het openen en sluiten van het dak maar even oefenen in het midden van de stad. Succes verzekerd. Ik houd het echter liever bescheiden. En toch is deze mooie verschijning niet vrij van kritiek. Wanneer het dak in de koffer steekt is er slechts 200 liter vrij (open 404 liter), toegankelijk via een erg kleine ruimte. Door een handig mechanisme kan je het hele dak echter optillen en wordt het beladen een beetje makkelijker. Een lelijke donkere plastic audio-antenne verstoort de achterzijde. Het is niet echt storend, maar dit had beter verdiend. Al bij al blijft het een erg mooie auto die net als goede muziek steeds mooier wordt.

Interieur

Ook in het interieur vinden we de stilaan vertrouwde stijl terug. De zwevende console en het van overbodige tierlantijntjes ontdane dashboard zijn nu al een begrip. Alles zit waar je het verwacht en het geheel is met kwaliteitsmateriaal in elkaar gezet. De afwerking van het dak is voorbeeldig. Uiteraard zie je naden, maar nergens vallen die op en het geheel is zeer goed afgewerkt. Ons testexemplaar had er al redelijk wat kilometertjes en open-dichtjes opzitten maar de binnenbekleding oogde nog steeds erg strak. Mooi mooi. Zitten doe je naar Volvo-gewoonte erg goed. Door allerhande veiligheidsvoorzieningen in de deur, zoek je wel even naar een goede plaats voor je elleboog. Echt bevredigend was het niet. De achterbank heeft net voldoende beenruimte om de rug van de voorste passagier te sparen, zelfs voor grote jongens van 1m85. Je zit behoorlijk goed zonder dat je in een of andere vreemde houding wordt gedwongen. De toegang naar de achterzetels is echter een ander paar mouwen. Zelfs als je de stoel elektrisch naar de voorste positie zoemt, blijft het even zoeken met je voeten. Je hoeft geen slangenmens te zijn om door de nauwe opening te geraken maar oma en opa hebben hier toch een hele kluif aan.

Motor/Prestaties

De 2.5 liter turbo levert 220 pk bij 5000 toeren en 320 Nm koppel van 1500 tot 4800 omwentelingen. Op het eerste zicht niet echt wat je noemt topwaarden en met een leegewicht van 1685 kg is de C70 niet bepaald een pluimpje te noemen. Maar eens je aan het rijden bent is het beschikbare vermogen ruim voldoende. Wij maten 8,3 sec van 0 tot 100 en een top van 235 km/u. Waar is de tijd dat de eerste GTI’s onder de 10 seconden doken, een top rond de 200 haalden en er van “bommen” gesproken werd. Veel belangrijker is echter de soepelheid van de motor. De vijfcilinder stijgt mooi lineair in de toeren terwijl het mooie geroffel discreet op de achtergrond blijft. Het inzetten van de turbo is echt niet voelbaar en horen doe je hem helemaal niet. Met de automaat in z’n 4 geblokkeerd bedroeg de acceleratie van 50 tot 90 slechts 5,2 seconden. Indien je de bak zelf laat terugschakelen is dit in 4,8 seconden gebeurd. Schakelen gaat overigens volledig schokvrij. Wel twijfelt de automaat bij snelheden rond de 70 km/u. En laat dat net de snelheid zijn die je dagelijks tegenkomt op onze secundaire wegen. De blokkering springt voortdurend in en uit, weliswaar zonder schokken, maar het komt toch storend over als je bij een constante snelheid het toerental ziet fluctueren. In ieder geval primeert het gebruiksgemak waarmee de auto zich beweegt. Voor een cabrio zijn pure prestaties, zoals zo dikwijls, eerder bijkomstig.

Verbruik

Het hoge gewicht en de turbo doen het ergste verwachten wat het verbruik betreft. Gelukkig valt het allemaal best mee. Rustig cruisend op de snelweg kom je aan slechts 8,3 liter. Als je het vermogen gebruikt gaan er echter al snel 14 liter doorheen. In de stad zit je op 11,8 liter. Het gemiddelde verbruik van onze test was 10,4 liter. Als je de sprintjes en topsnelheden achterwege laat dan zit er zelfs bij een vlotte rijstijl minder dan 10 liter in. Door de kleine tank van slechts 62 liter is het rijbereik dan ook al gauw beperkt tot een dikke 500 kilometer.

Rijgedrag

Volvo maakt een duidelijke keuze. Deze C70 is gebouwd als een reiswagen met enkele verrassende voordelen. De structuur werd serieus aangepakt en het hoge gewicht wijst er op dat er kwistig met verstevigingen en isolatie werd rondgestrooid. De afstelling van vering en demping is eerder op comfort afgesteld. De oneffenheden worden mooi gladgestreken en de structuur is voldoende stijf om niet te pas en te onpas parasitaire trillingen naar het stuur of de rug door te sturen. Moeilijker heeft hij het met dwarse richels. Dan voel je het ontbreken van een vaste dakverbinding. Open verliest de torsiestijfheid slechts 10% wat bewijst dat de ingenieurs goed werk hebben geleverd. Voor een cabrio is de wegligging zelfs meer dan behoorlijk. Volvo zet hier naar mijn mening zelfs een merkpaal. De auto reageert goed op stuurbewegingen en verrast de bestuurder nooit. Hij blijft vrij lang neutraal en schuift dan, makkelijk controleerbaar, zachtjes over de voorwielen. Even gas terugnemen volstaat om de auto weer in het juiste spoor te brengen. Moest het toch te ver gaan dan grijpt het dynamische stabiliteitsprogramma in. Maar dan ben je al lang aan niet-legale snelheden onderweg. De rolbewegingen zijn niet te overdreven en je krijgt nooit het gevoel dat je de wagen echt in moeilijkheden brengt. De brede banden zorgen voor een goede wegligging maar zorgen ook voor een probleem. Ze volgen trouw de spoorvorming en op slechte wegen wordt het soms zelfs echt storend. Op een schuine weg met spoorvorming ben ik zelfs even gestopt om me te verzekeren dat het geen lekke band was. Losjes met één hand rijden is op zulk een moment niet aan te raden. Je went er wel aan, maar voor een “cruiser” is dit toch niet passend. Ook heeft de wagen moeite om het vermogen op de grond te krijgen. Zeker bij het vertrek in een bocht dient de tractiecontrole geregeld in te grijpen. Enkel een erg gevoelige voet vermijdt dat de banden geregeld even doorspinnen.

Comfort

Zoals hierboven aangehaald is het rijden vooral een comfortabele aangelegenheid. De zachte ophanging wordt bijgestaan door goed zittende stoelen die misschien toch wat meer zijsteun hadden mogen geven. Enkel een krakend geluid uit de chauffeurszetel paste niet in het geheel. Hopelijk is dit slechts exemplarisch. Het houten stuur met leerinleg oogt mooi maar mocht wat kleiner zijn. Het ligt echter goed in de hand en door de talrijke afstelmogelijkheden van zowel stuur als zetel kan iedereen de ideale zitpositie vinden. De geluidsisolatie is voorbeeldig. Enkel de banden zijn soms wat te nadrukkelijk aanwezig. Ook met open kap valt het erg mee. Zelfs bij 160 per uur is een gesprek nog altijd mogelijk en is de radio nog in uitstekende doen. Met zijn 12 speakers is deze audio-installatie trouwens één van de beste die er momenteel op de markt te vinden is. Het maakt niet uit of je nu boenkeboenke of klassieke muziek beluistert, steeds maakt de optionele Dynaudio-installatie een beklijvende indruk door zijn ongelooflijk zuivere klank en het concertzaalgevoel. De verwarming is naar noordelijke gewoonte boven alle twijfels verheven. Ze werkt snel en nauwkeurig. In de brochure kan je lezen dat open rijden mogelijk is tot -10°. Zelf reden we bij slechts 6° buitentemperatuur en dat stelde geen enkel probleem. Voor de inzittenden vooraan dan toch. Zij zitten lekker warm uit de wind en kunnen genieten van een heerlijk winterzonnetje. De achterpassagier zat echter letterlijk met zijn hoofd in de wind. Winters cabriogebruik beperkt zich dus tot twee personen. Of het moest de jeugdige overmoed zijn die soms masochistische trekjes krijgt.

Veiligheid

De veiligheid van Volvo is legendarisch en ook hier werden er dus geen missers toegestaan. ABS met Emergency Brake Assistance , Dynamic Stability and Traction Control, Roll Over Protection System, Whiplash Protection System en een batterij airbags staan paraat voor de onverlaat die zichzelf overschat. De doffe klap bij het sluiten van de deuren en de hoge gordellijn maken dit veiligheidsgevoel alleen maar completer.

Uitrusting/Prijs

De prijlijst van de C70 start bij €34.750. De hier getestte T5 start met standaard de uitgebreide Momentum uitrusting op €42.350. Maar even grasduinen door de optielijst laat je snel dromen. Een automaat kost €2.180 en voor de al geroemde Dynaudio tel je €1.800 neer. Voeg hierbij nog wat Packs en een speciale lak toe en voor je het weet tel je voor ons testexemplaar gauw €56.750 neer. Maar dan heb je wel een Very Full Option.

Volvo zet met de C70 een referentie neer. Hoe langer je de wagen in je bezit hebt hoe meer je hem gaat appreciëren. Je voelt je lekker en veilig in de auto en je kan tenvolle genieten van het rijden. Hij zit stevig in elkaar en heeft een eigen karakter. De gasten die ik meenam in de auto waren telkens aangenaam verrast. Zo een leuke auto hadden ze eigenlijk niet verwacht. En daar zal voor sommigen het schoentje wel wringen. Een Volvo staat nu eenmaal (nog) niet bekend als een auto waaraan je plezier kan hebben. Hoog tijd dat dat imago verandert.

Conclusie

Samenvatting

Geslaagde lijn Stalen wegklapdak Verzorgd interieur Rijgedrag Gebruiksgemak Spoorgevoelig Gewicht Instap achteraan

Volvo C70 T5 Motor: 2.5i 5cyl. 20v - 220 pk / 320 Nm 0-100 km/u: 8,3 s Topsnelheid: 235 km/u Gemiddeld verbruik: 10,4 l/100 km Prijs vanaf: € 34.750 Prijs testwagen: € 56.750